Dood, waar is jou angel?

Tyd kan nie terug

dof

raak jou lig

ek gryp

  krampagtig

my kloue

waar’s jy !

waar’s jy !

maar net

vir ‘n hele ewigheid

Vervaag jy

As ek

my spore sou

bekyk

oppad uit

hierdie lewe

hul terugvolg

van eerste

tot einde

sou ek dan

O God

U loof

vir U 

Oneindigheid

te kon deel in

 smart

 lief en leed

O God

te veel om te noem

ek sê net dankie

vir die voorreg daarvan

Wie ken als beter as U

Ek, en ek

is al wat daar oor is

ek wat wil vrek

van my eie

self se denke

ek redeneer met my

ek praat met my

baklei met my

verwyt my

ek is so gatvol

vir myself

om tog net te kan praat

met die duiwel

huigelaar

laat my voel

ek moet

net die einde versnel

wie anders sal na my luister

gekluister in my

self-stoel

ek is oor

 ek’s verby

stink asem sit aan my

Oor en verby

Alleen

die pyn in my hart

brand

 tot onder in my niere

amper vergete verlies

maak my steeds klaar

as ek stuk-stuk

my gedagtes wil orden

tevergeefs

sakke vol

van die goeters  -

het uitgeval

 tot binne-in my skoot

gryp ek dit, maak ‘n bondel

prop terug

binne-in my bors

Maar liefde

dié het ek wel belewe

enkeld, oor en verby

my siel versplinter

glimmende kristalle

net maar brokkies

 ‘n verdwaalde siel

se laaste sug

Maar nou maak

dit regtig nie meer saak

oor en verby

ek het gely

en die pad was lank

en die pad was eensaam

en die pad was besaai

met dorings

en rotse

en hoe bevoorreg was ek

om ‘n enkele kosmos

te ontdek

langs die weg

tot ek toe kom by ‘n doodloop

sien ‘n afgrond  

maar die pad is te nou

om terug te draai

ek hel neer -

my liggaam het geen meer krag

om staande te bly

en terwyl ek beangs roep

O God, wees met my!

vorm Engele ‘n kring om my

en my kop verloor sy denke

maar toe ek my oë oopkry

lê ek voor die voete van God!

Sal ek maar net ophou lewe

sal dit genoeg wees

 kom tot die

slotsom

niks oor vir my

Ineengekrimp

my

gees

my

vlees

geen begeerte

om nog

te wees

  

Dit kan net sowel

VIR JOU


Ek kies 'n reuk vir jou
dat jy my sal onthou


langer as 'n dekade
slaan ek dit gade
soms waag ek
ruik vlugtig daaraan
bang dit verslaan


eenmaal toe
nooit weer daarna


bottel stewig toegemaak
dalk is jy daar binne


dood waar is jou angel

Lieg Moeders ook?

MOEDERS

 is eienaardige skepsels.  Hulle verstaan hulself nie aldag.  ‘n Mens kan verstaan dat hulle soms deurmekaar raak want kinders put hulle uit op allerhande maniere.  Kinders is die oorsaak dat hulle soms wit leuntjies moet vertel (veral vir pa’s en onderwysers en defnitief die familie). 

Dis ook nodig om ‘cool’ te probeer wees – eintlik ‘n vereiste.  Kinders vergelyk hul vriende se ouers met hul eie ouers – daarom die ‘cool’ maar nie te veel, anders moet hulle weer skaamkry vir jou.  Wanneer daar nie genoeg kos is nie, staan moeders hul deel af aan kinders sonder dat iemand dit kan sien. 

Wanneer ‘n pc-game baie geld kos en jy maar daarvoor betaal, vertel jy vir almal dit was op ‘special’ anders sou jy dit mos nooit gekoop het nie. 

Wanneer die pc oppak en baie mense sê dis die kinders se  skuld, bevestig jy dit halfhartig, en begin dadelik om wasgoed te was dat die mense kan sien die onderwerp word nou nie verder bespreek nie, jy het nog baie ander take wat moet aandag kry.  Maar terwyl jy besig is dink jy klomp verskonings uit wat die oorsaak kon wees  – niks kan in elk geval vir altyd hou nie -  daar gebeur ook snaakse goed want om een of ander rede lyk die kinders se selfone nie altyd soos dit die vorige week gelyk het nie.          

Wanneer kinders se ‘dinge’ hand uitruk en daar moet verantwoording gedoen word, verander moeders in advokate wat kruisverhoor toepas – soos die verhoor verloop moet jy natuurlik kort-kort van taktiek verander en wanneer jy dink die tyd is reg (sesde sintuig skop in) dan raak jy vreeslik aangedaan en pik ‘n traantjie weg (darem so dat almal dit kan sien).  Ek meen, ons kyk almal tv en dis nie net die kinders wat blootgestel word nie. 

Verder weet pa’s net die helfte van wat in kinders se lewens aangaan.  Moeders neem alles in, sif dit, verwerk dit, hanteer dit, en besluit dan eers wie moet wat weet.  As dit ‘n vreeslike ding is, sal moeders eers baie stil raak sodat pa’s moet weet iets is fout.  As pa’s dit agterkom (vat partymaal bietjie lank) is moeders eers emosioneel en in trane en weier om haar hart uit te praat. 

Wanneer pa dink arme moeder gaan ineenstort, maak sy eweskielik haar hart en mond oop.  Nou is pa so geskok, dat hy onvas terugval op sy leunstoel en eers bietjie tv kyk.  Partykeer dieselfde aand, soms eers drie dae daarna is hy eers weer in staat om te dink en waag dit nader aan ma.   Nou wil hy sy praat praat.  Hy het die ding goed oordink.  Hy sien moeder is nog baie stil, maar sy gooi darem weer sy asbak uit wat nou al drie dae se stompies in het.  Dis ‘n goeie teken.  Hy is lus en maak die kind vrek, verban hom uit die huis of laat hom aanneem. 

Ongelukkig is die blikskottel reeds te groot vir sy skoene, en die tienerpuisies kom uit, en die voete stink van dae lank dieselfde kouse, so aanneem is uit.  Hy moet dalk ontvoering oorweeg.  Nou ja, dink hy, dis nou eers die tyd om ‘pose’ te hou. Moeder is skerp, hy sal maar op ‘n vreeslike volwasse manier met moeder gaan praat – ‘n manier wat sê dat hy die kind  verstaan, maar dis nou tyd om by te kom. 

Dis net ietwat ongemaklik, hy kan nie te kras wil wees nie, want hyself het nog ‘n paar kindermaniere

waarvan hy net nie ontslae kan raak nie.

Moeder’s weet al’s van almal (sy moet mos agter almal skoonmaak, maar dis dan ook die ideale geleentheid om in almal se goed te krap).   Moeders is baie slim.  Wanneer hulle klaar gekrap het, raak hulle dikbek oor hulle almal se vuilwerk moet doen (nie terwyl nie).

Nou trek pa los om sy beskeie opinie te gee, onwetend van die stophorlosie in moeder se kop. 

Hy maak dit ook net-net, en voor hy asem kan skep vir die derde sin, sug moeder, kyk hom aan met moedelose oë en sê:    “Ja, dit is seker so.  Ek weet nie meer nie … “  Dan vlieg sy op, voordat hy te veel selfvertroue kry en begin met haar eindelose take sodat hy kan sien die saak word nie verder bespreek nie, die huis moet skoon.  Ek meen, moeder het mos reeds die sakie met al haar ‘skills’ en maniere hanteer.  Dis dan wanneer pa’s hulself weer voor die tv gaan neerplak, moeder lyk ok. 

Al mense wat somtyds weet wat kinders aanvang, is moeders se eie ma’s en pa’s.  Pa’s se ma’s en pa’s mag nie hierdie dinge weet nie, want hulle skinder te veel.   Jy sien, moeders moet hierdie dinge vir hul ma’s en pa’s vertel, sodat iemand darem kan sien deur watter lyding moeders gaan, en hulle kan jammer kry.  Terwyl hulle so oor en weer praat en kla, rook hulle vreeslik, sit baie regop en wens so by hulself dat daar ‘n bier in die yskas was. Wanneer almal klaar gepraat het, staan die moeder en haar ma op en gaan drink ‘n grandpa in die kombuis waar niemand hulle kan sien nie.  Hulle koppe is dan baie dof van al die gepratery, en die grandpa help daarvoor. 

Moeders is baie spesiaal.  Kinders het nie ‘n idee van wat moeders alles moet doen nie, en is eers bly oor al die goed wanneer hulle self kinders kry en ook so baie moet jok.  

Mara, tong in die kies

En dan is daar die ander ou kindertjies ...

Daar is nie woorde

so hoog die berg

van onreg wat

 verskuil lê in haar

 die vlees bied nie toegang

vir dit wat wil wees

bonkig, swart-nag, die wese

wat oor haar tree

inskeur

opkou

‘n spikkeltjie stof

belustig, vraatsugtig

arme

spikkeltjie stof

as die gloeiende wellus

oor haar ontplof

Nee !

Haatlike vraat

as ek kon doen

wat jy aan

 Spikkeltjie doen …

O ! jy sal pleit vir Lucifer

want geen genade

sal jou hoor !

 Lucifer sal wees

soos die sanggod 

gekyk teen my

‘n verpeste embrio

dis wat jy is

sal jou oopskeur

stadig in stukke

voer vir demone

wat seks met jou hê

elke deel van jou liggaam

elke deel van jou siel

sal demone op toeval

met wellus

verstik in jou bloed

sekondes strek tot voltyd

vir hulle perverse genot

tot daar net

jou spikkeltjie

oorbly

wat dryf in jou eie vrot !

Kon erger gewees het

Dit kon erger gewees het

slu gestalte

dink jy is slim ….

word toe uitgevang

Ja ! mensdom

ek moet nou bieg :

Spikkeltjie is vir ewig

in ‘n wieg

ek is so jammer

wou net graag wees

‘n man in beheer

van ‘n spikkeltjie stof

ek sê : mensdom leer uit my fout

Spikkeltjie, vergeef my !

ja,  ek laat jou koud

maar jy’s my enigste behoud 

laat die wêreld sien jy het genade !

Spikkeltjie, laat Mara jou sê

gestalte soek steeds jou stof

Mara ken goed wat jou sal verlam

doen my ‘n eer

hy sal nooit leer

sy woorde vir eie gewin

ek smeek vir hom

dat Mara hom leer

hoe te besin !

Lewend net heelwat geskend !

 Spikkeltjie

sê :

ek’s nog steeds bevrees

swart-nag

jou gewig te swaar

my asem weg

sou jy dit nou doen

 kan steeds nie beveg

die mag van jou spel

was duister

toe kom skemer

toe kom lig

toe eers kon ek sien

na miljoene jare

eers toe na die duister

met die skemer

met die lig

wonder ek

 voëlverskrikker

 lammervanger

kom tog uit

hier’s die ding !

moet verskrik word

 gevang word !

Ek bly bevrees !

Mara se Publikasies

BESOEKER

‘n skreiende skande

wanneer die sonde se bande

my vasgryp in gebed

ek eers saamspeel

dan besef

ek speel met ‘n ander lewe

Oneindig in sig

 tyd sal nie verveel

   aanhoudende gelek

oor elke plek

wat nooit heel

vrot stink gemors

val uit my neus

gesig en lyf pappery gekneus

of is dit net my gewete

slymerige siel

word nogeens verniel

geskik vir asiel

slobberig die skotskar

wat die stank oplaai

as offer te dien

vir die getroue besoeker

Wyk satan

"Watched by an Angel" Anthology of Verse

Oorspronklik uit "Wat maak dit dan tog saak" - Mara

VERTERENDE GEMOED

My hart skop in opstand teen my ribbekas

binne my is daar iets wat krap en grou om

uit te kom

dis vasgedraai in ‘n geknoopte rol

en probeer met emosies wat rondspring

los te woel

Verbeel ek my, of is dit maar net ek

en nie ‘n gruwel-ding wat my wil laat ontplof

Nou so kalm en vrolik, hoe mooi -  maar nee, kyk !

 die ding wil opvreet !

sewe koppe op een lyf

dit krul en spoeg en gaan kruip in ‘n gat

My oë raak groot en ek wonder

wat is dit wat die ding so ontstook ?

Mara 

"Venturing Vistas" Anthology of Verse

Oorspronklik uit "Wat maak dit dan tog saak" - Mara

EK KRY DIT DAAR

Myself  voel  uitgeput

Sou ek net kon wegbreek en maak nes ek wil

sonder skadu’s wat saamsluip om my terug te hou

-          skadu’s wat weet van die uitwis in my

Skadu’s wat my binne-sluip, en saggies begin wieg,

my denke verlam, my toevou in moegheid,

my laat oorgee

 die sinnelose stryd binne my

wanneer ek bestorm, myself in die hoek

grom soos ‘n wolk voor die uitbarsting woed

Skadu’s wat waghou, sus my gemoed

Raap my op, plaas my sagkens voor die voete

van God

  

Mara

"River of Life" Anthology of Verse

Oorspronklik uit "Wat maak dit dan tog saak" - Mara

Ek weet, dat jy weet

dat dit geskrywe staan

mense moet omgee

vir mekaar

ek wil hê dat jy moet weet

dat ons ontmoeting

ek meet aan stawe goud,

ek wil hê dat jy moet weet

dat ek vir jare lank jou dophou

ek meet dit aan silwer-sy,

ek wil hê dat jy moet weet

dat ek jou liefde vir mensdom

intens gade slaan

ek meet dit aan die liefdesblom,

ek wil hê dat jy moet weet

dat tussen-deur jou eie pyn;

gestorte trane

vir dié om jou,

dat God dit meet

aan Sy Eie Pyn

Golgota

en dat Hy wil hê dat jy moet weet

jou liefde vir mensdom,

jou pêrel-trane,

jou beloning,

sal Hy meet aan die

edel-kroon

om Sy Heil’ge Hoof

Teresa

"The Greatest Gift" Anthology of Verse

Oorspronklik uit "Hy wil my nie los nie" - Mara

                            My Jesus

U diepe vernedering

om voor die wêreld

se gode te knak

my zolle

my dop

die vulgêre gedagtes

in my kop

die wrok en nyd

wêreldwyd

wonderletsels aan U lyf

bewys my gode is nog steeds

vasgehamer aan die kruis

                                             My Redder

"Journey of Faith" Anthology of Verse

Oorspronklik uit "Hy wil my nie los nie" - Mara

 Stoflap


Dit kyk vir my
Vuil deurmekaar hare
Ek gril vir die snot
wat oor jou lip loop
Klaasvakie se sand in jou oë
Jy stink
Bene vol stof en vol strepe
Jy is stom, verkyk jou aan my


Afgeslyte klere
weet dit dan nie dis koud?
Moet nie aan my vat nie
ek hou nie van vuil hande en snot
Dit kom ietwat nader
lyk nie of ek iets sal doen
Wil graag aan my vat
ek trap terug en kyk na die lug

"Murmuring Memoirs" 

Oorspronklik uit "Wat maak dit dan tog saak" - Mara

Laat die kindertjies ...

Trippeltjie, Trippeltjie

donkie kind

dom ogies

skud koppie

jou hare

lyk soos donsies

O, land! O, tog!

Pappa donkie

het mielie tande

Kom nou!

Gou-gou !

ons gaan asgat toe

skop blikke

krap klippe

soek ietsie

vir ons lippe

Loop weer vlakte toe

Vir Johan

Truitjie, Truitjie

aan die brand

aan watter kant

sal die sweeties plof

as die engeltjies

dit uitstrooi oor die bos

binne in die brand

of weg ver weg

in drome se land

seuntjie land

Verlore Land …

Kleine Muisie

in jou huisie

in jou boxie

vol papiertjies

wat jy self gesny het

met jou tandjies

ou-gat bolletjie

sies jou drolletjie

is binne die waterbak

kleine muisie

in jou huisie

kyk nou net

wie pas jou so mooi op

dis kattie Bokka

sy sit heeldag

langs jou hok

…

en daar kom prinses

en sy vreet jou toe op!

My liefste Daniella

tenger

wilgerlat lyfie

oulikste

ou dingetjie

ek is so lief vir jou

verleë

skewe laggie

“A Babalela”

rondoog-spot

wat net jy kan maak

diep-staar donker oë

wil jy iets sê?

Dan is daar niks

Ek het altyd die deel van “al het jy die en daai en jy het nie die liefde nie, dan het jy niks …” met ‘n gevoellose hart gelees.  Ek kon dit in ‘n mate verstaan, maar daar het iets daarin gekort wat die woorde lewe gegee het.  En glo dit nou of nie, dat die werklike betekenis vanaand plek maak vir emosie.  Dit kort ‘n hond wat wydsbeen staan van oudheid en so pas ‘n tweede aanval van beroerte net-net oorleef wat kyk hoe die ou vrou ‘n tassie pak vir die hospitaal om my te laat tjank terwyl ek deur die trane wonder hoekom ek so hartseer is.  Wat my ‘n droefheid gee dat my ouers se lewe verbygegaan het met die wete alles was verniet, en wat nie verniet was nie, is gemis.  Gemis in die sin van al die pyn en verwyte en hartseer het geen sin aan hulle huwelik gegee nie.  Daardeur het hulle selfs hul lewe verloor.  Al is hulle nog nie regtig dood nie.  Kan die ou vrou nog een jaar in die lewe kry en dalk is haar siekbed al wat die ou hond nou nodig het om finaal te knak.  Dis alles net tragies.  Dan verstaan ek wat die storie is met as jy nie die liefde het nie.  Dan is daar niks.    

  

JY

Die oggend stilte skuif jou beeld voor my in en my hart dra jou verlies met gemengde gevoelens.  Kan ek vir jou sê dat ek jou lief het?  dat ek nóú seks met jou wil hê? dat ek elke dag saam met jou wil wees? dat ons stille bymekaar-wees goed is? dat dat dat? dat ek niks kan sien wat lyk asof daar ooit ‘n dat sal wees nie?  Hoe kan ek die goed vir jou sê.  Want my dat en jou dat is nie dieselfde nie. 

***

Ons is almal tevergeefs

niks in ons doen en late

soeke en godsdiens.

Alles is tevergeefs.

***

Geskryf vir mev Lenie Dreyer wat 'n jaar hierna oorlede is : en daar was niemand by haar.    
Heidi op die foto is daarna deur die veearts uit die lewe gehelp.

Ek onthou nog ....